W E L K U N S T - Page 4

  • UTOPIA IN TIJDEN VAN CULTURELE VERMARKTING

    Utopia_TheFutureIsMore_MEDIUM_RECTANGULAR_24.jpg500 jaar geleden drukte de Aalstenaar Dirk Martens in zijn Leuvense atelier het boek ‘Utopia’ grotendeels op Vlaamse bodem geschreven door de Engelse humanist en toppoliticus Thomas More. De stad Leuven herdenkt dit feit met een stadsfestival waarbij vooral More en zijn vriendenkring als blikvangers worden opgevoerd. De drukker, hoewel de eerste in de Nederlanden, is maar een voetnoot in de expo. Tijdens de persconferentie werd er op gewezen dat de vorige grote tentoonstelling in Leuven, over de Vlaamse kunstschilder Rogier van der Weyden, liefst 7,2 miljoen euro omzet genereerde waarvan een groot deel bij de plaatselijke horeca! En Vlaams minister Ben Weyts had het over de “vermarkting” van de “Vlaamse meesters” als uithangbord voor het aantrekken van toerisme. Kunst en cultuur als business model, zo wordt in Vlaanderen de toon gezet voor de herdenking van een uitzonderlijke gebeurtenis dat de spots plaatst op een boek geschreven door een van de grootste figuren van zijn tijd Thomas More en dat gedrukt is door Dirk Martens die de boekdrukkunst in Vlaanderen op de wereldkaart zette. Uniek materiaal dat meer verdient dan commerciële vermaking.

    Lees meer...

  • “DIS-MOI VOIR” IN HET FRAC TE DUINKERKEN.

    SCHILDERS EN SCHRIJVERS, RIVALEN?

    Allen Rupersberg 'The Singing Posters'.jpgHet Frac Nord- Pas de Calais maar gevestigd in het havengebied van Duinkerken, beschikt over een uitgebreide collectie van 66 kunstwerken die geschikt zijn om in dialoog te gaan met literatuur of die uit lezing van literaire geschriften zijn ontstaan. Onder de leiding van de voormalig directrice Hilde Teerlinck (B) werd de collectie geïnventariseerd en in 2012 gepubliceerd in een prachtig boek getiteld ‘Literature’. Kunstcriticus, schrijfster en redactiehoofd van Art Press Catherine Millet heeft uit de collectie een aantal werken gepuurd en samengebracht in een tentoonstelling met de mooie en betekenisvolle titel “Dis-Moi Voir”. Het zou zonde zijn om deze te proberen vertalen.

    Lees meer...

  • EXPRMNTL KNOKKE : 50 JAAR LATER.

    eprmntlmosaic.jpgIn het Casino van Knokke is ‘EXPRMNTL’ voorgesteld, een film over de legendarische gebeurtenissen rond het gelijknamige experimenteel filmfestival dat in hetzelfde casino heeft plaatsgevonden. Het festival kende 5 edities waarvan de eerste in 1949, maar het is vooral de editie van 1967 die wereldwijd voor ophef zorgde. Het mondaine Knokke reageerde geschokt en scherp op een aantal voorstellingen met veel bloot en politieke slogans tegen de door de overheden elitair gerunde culturele instellingen. Het gebeuren speelde zich af aan de vooravond van mei ’68 met slogans die pleiten voor meer inspraak van de burger en tegen oorlogen zoals deze in Vietnam. Aan het festival nam ook Holger Meins deel die later een vooraanstaand lid zou worden van de Rode Armee Fraction. Niemand kende hem op het ogenblik van het festival in deze hoedanigheid maar hij trad wel op de voorgrond met politieke boodschappen, zo blijkt uit de film. Men kan zich afvragen of de repressieve houding van de politieke gezagsdragers in het verhaal van het festival de aanleiding zijn geweest tot zijn radicalisering? Vraag die ook vandaag brandend actueel is naar aankleding van de oorlogen in het Midden Oosten en de aanslagen in Europa en elders! Producer Brecht Debackere en cameraman Steven Dhoedt, samen oprichter van het Brusselse pruductiehuis Visualantics, gaan in hun film niet op zoek naar het puur documentair verhaal van EXPRMNTL maar beogen met de productie een bijdrage te leveren in het spoor van het ‘experimenteel’ festival zelf.

    Lees meer...

  • Blocnotes,01

    Kunstencentrum De Appel is door het oog van de naald gekropen, zo is te lezen in de Nederlandse pers. Het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK) geeft ruim 4 miljoen subsidies over de periode 2017-2020. Hiermee is de organisatie voorlopig gered. De Raad van Cultuur gaf De Appel eerder dit jaar een negatief advies omdat directie en bestuur met elkaar overhoop lagen, en vernieuwing, experiment, en kwaliteit in de nieuwe plannen nauwelijks uit de verf kwamen. Het AFK is milder nu het voltallige bestuur is opgestapt. Culturele instellingen kunnen elke vier jaar subsidie aanvragen bij het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK).

    TomWesselman.jpg

    Tom Wesselman – Smoker 3 (Mouth 17), 1968 – Oil on canvas – 182 x 170 cm – Courtesy of The Estate of Tom Wesselman and Almine Rech Gallery

    De Almine Rech Gallery met vestigingen in Parijs, Brussel, Londen en binnenkort ook in New York, gaat in oktober in haar Parijse galerie een tentoonstelling organiseren met werken van popart kunstenaar Tom Wesselman (°1931 Ϯ 2004). Zij laat zich hiervoor inspireren door de historische tentoonstelling ‘A Different Kind Of Woman’ van Wesselman in de Sidney Janis Gallery die in 1970 te New York heeft plaatsgevonden. Zo zal ondermeer Wesselmann’s ‘Bedroom Tit Box’ een sleutelwerk van de kunstenaar voor het eerst in Parijs te zien zijn. Het is van 1994 geleden dat zijn werk in Parijs is getoond met een retrospectieve in het Fondation Cartier. Zijn eerste expo in de lichtstad en tevens in Europa dateert van 1967 bij de Illeana Sonnabend Gallery.

    Het reconstrueren van zogenaamde historisch geworden tentoonstellingen is een trend die zich de laatste tijd manifesteert in de kunstwereld. Ondermeer de Brusselse galerie Jan Mot is daarin bedrijvig. Zo is er in juni een tentoonstelling gehouden met werk van Josoph Kosuth (°1945) en Robert Morris (°1931) in maart 1969 georganiseerd door Seth Siegelaub (°1941 Ϯ 2013), pionier van de conceptuele kunst, in de Laura Knott Gallery, Bradford Junior College Massachutsetts.

    De National Gallery van Zimbabwe pakt uit met werk van Koen Vanmechelen (°1965). Gans de maand augustus is er een levend totaalkunstwerk met kippen, eieren en champignonenbalen te zien. Het werk is tot stand gekomen in samenwerking met de bevolking van Harare “die het belang aangeeft van lokale communities in de opbouw van een duurzame globale samenleving”. Tegelijkertijd toont hij een alternatief voor de monoculturele aanpak van gecentraliseerde industriele landbouw met een lokale, kleinschalige productie waarin diversiteit centraal staat. De kippen in het museum eten paddenstoelen die gekweekt zijn door de Zimbabwaanse voedseldeskundige en sociaal ondernemer Chido Govera, samen met de lokale bevolking. Govera’s stichting in Harare, ‘The Future of Hope’, maakt het voor weeskinderen, vrouwen en andere kwetsbare groepen mogelijk om via landbouw hun socio-economische positie te verbeteren. De kippenmest vormt de voedingsbodem voor de paddenstoelen. De eieren worden geraapt en verkocht door de lokale gemeenschap. De paddenstoelen, kippen en hun eieren vormen samen een levend én leven gevend ecosysteem dat door de gemeenschap wordt beheerd. Zo zet de kunstenaar een verdere stap in zijn “sociaal artistieke” projecten. Vanmechelen‘s tentoonstelling vormt de Afrikaanse primeur voor zijn nieuwste project, de Planetary Community Chicken (PCC) waarbij lokale commerciële hennen worden gekruist met hanen uit zijn Cosmopolitan Chicken Project.

    first published: http://welkunst.wordpress.com

  • Hugo Roelandt - Post(ume) Getuigenis

    NetwerkAalst.jpg

     

    Netwerk, centrum voor hedendaagse kunst Houtkaai 15 te 9300 Aalst, brengt i.s.m. New Reform Archive een hommage aan performance kunstenaar Hugo Roelandt (°1950, Aalst), die op 21 juli 2015 te Antwerpen overleed. De tentoonstelling focust op de kunstactiviteiten die hij in de jaren ’70 en ’80 realiseerde in samenwerking met het kunstencentrum New Reform in zijn geboortestad Aalst en ver daarbuiten.

    Hugo Roelandt studeerde aan de kunstacademies van Aalst en Antwerpen en werd er later ook leraar fotografie. In de jaren zeventig leverde hij baanbrekend werk als performance- en installatie kunstenaar. Hij werd opgepikt door het Aalsterse avant-garde kunstencentrum New Reform, dat de richting van de performance en installatiekunst had gekozen. In 1974 debuteerde hij er als performance kunstenaar. In 1973 nam hij deel aan de rondreizende groepstentoonstelling “Kreatieve Prentbriefkaarten” met New Reform, die ondermeer ook in de Universitaire Instelling Antwerpen (UIA) werd getoond.

    Vervolgens realiseerde hij performances en installaties in Düsseldorf (1976), Kassel (Stadtarchiv, 1977), Barcelona (Fundacio Juan Miro, 1986), Antwerpen (ICC, meermaals), tijdens het performance Art Festival in de Beursschouwburg te Brussel (1978), Kaaitheater (1979), en tientallen andere plaatsen. In 1987 werd hij geselecteerd voor de Biennale van het Middelheim Antwerpen.

    Kopie van ArchiveNRHugo006 - kopie - kopie - kopie.jpgHet oeuvre van Hugo Roelandt heeft wetenschappelijke en technologische invalshoeken. Zijn allereerste fotowerken waren zelfportretten waarin hij als travestie staat afgebeeld. Ze zijn de voorloper van zijn latere live performances. Voor het Middelheim maakte hij een installatie met ruitenwissers van auto’s die in een vijver van het park in beweging werden gebracht. Verschillende bekende musici en beeldende kunstenaars werkten met hem samen. De laatste jaren werden enkele van zijn performances heruitgevoerd.

    Op zaterdag 23 april heeft om 20 uur een openingsvent plaats in Netwerk met een live uitvoering (re-enactment) van de performance Creatie van een Stuk uit 1978, door kunstenares Maria Degrève en de muzikanten Kwinten Callens, David De Corte en Nikolaas Van Droogenbroeck en getuigenissen van Anne-Mie Van Kerckhoven, Marc Holthof en Roger D’Hondt.

    Naar aanleiding van deze tentoonstelling biedt Netwerk een gestencilde publicatie aan ( 24 blz. A4), in beperkte oplage, met o.a. een interview van Roger D’Hondt met Hugo uit het weekblad De Voorpost van 1977 en een essay “Hugo Roelandt en New Reform, de Aalsterse connectie” + een uitgebreide bio en bibliografie.

    Meer info: http://www.netwerk-art.be