W E L K U N S T - Page 3

  • DE MARXISTISCHE OEFENING VAN KUNSTENAAR SVEN ’T JOLLE IN WIELS

    IMG_20170111_114142.jpgKunstenaar Sven ’t Jolle (Antwerpen, 1966) is al vele jaren bekend als een kritische observator van maatschappelijke ontwikkelingen die hun ontstaan vinden in de loges van economische, politieke en subculturele denktanks. Doorgaans zijn deze beïnvloed door de neoliberale praktijken die de verworvenheden van de welvaartstaat in het defensief dringen. Zijn werken gaan tegen deze stroming in, zowel naar de inhoud als naar de vorm. De schilderijen, beeldhouwwerken, tekeningen en installaties onderscheiden zich van andere tijdgenoten kunstenaars door hun brede toegankelijkheid. Men zoekt in zijn uitdrukkingsvormen liefst geen conceptuele of strategische overwegingen, zijn werkwijze is voor iedereen herkenbaar zelfs enigszins ‘back to basics’. De keuze van de materialen is eerder klassiek te noemen.

    Lees meer...

  • DE BEELDTAAL VAN JO DE SMEDT

     

    GRINDCORE POETRY

    Jo De Smedt4.jpg

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    De fijne Brusselse galerij Rossicontemporary, gevestigd in de bekende Rivoli building, heeft aan Jo De Smedt (1974, Asse) de kans geboden om zich voor het eerst te manifesteren in het galerijencircuit van de Louisalaan. Sinds enkele jaren werkt De Smedt aan een oeuvre dat begrepen moet worden in de wijze waarop hijzelf de wereld ervaart. Zijn wereld speelt zich af in de punk zone en aanverwante symboliek. Tot voorheen werkte hij met etsen, tekeningen en schilderijen die ogenschijnlijk en gemakshalve in de sfeer van de hedendaagse kunst werden gesitueerd, behalve voor de ingewijden. De expo in Rossicontemporary  laat nu een ander licht schijnen op zijn oeuvre en dat is te danken aan een boek met ‘Grindcore Poetry’. Grindcore is een extreme variant van punk en metalmuziek met teksten die meestal politiek georiënteerd zijn met uithalen naar het kapitalisme, religie en sociaal maatschappelijke context. De muziek is keihard, de teksten zijn vaak elkaar opvolgende woorden wars van gestructureerde zinnen of bindteksten. Jo De Smedt maakt gebruik van deze methode om zijn visie op de wereld te verwoorden in een poëtische taal die de verwantschap met punkcultuur uitstraalt. Soms kunnen de woorden fonetisch aan elkaar worden uitgesproken maar dat behoord tot de vrije keuze van de lezer. Het boek is rechts ingebonden zodat men linkshandig moet bladeren. Door deze averechtse en dus ongebruikelijke toepassingswijze is de lezer ook mentaal verbonden met het boek en de filosofie achter Grindcore. Het boek, samengesteld uit 2 cm kopieerpapier en verpakt in een kartonnen doos, mag niet worden beschouwd als leesvoer maar wel als beeldtaal waardoor het aansluiting vind met het kunstwerk. De publicatie lijkt mij ook de sleutel te zijn om zich in het werk van Jo De Smedt te verdiepen. Teksten in korte woorden zijn al enkele jaren verbonden met zijn etsen maar tot op heden domineerden de door de traditie verknochte etsen het beeld. Het boek helpt dit doemdenken uit de wereld te bannen en opent de weg naar de authenticiteit waarin de kunst van Jo De Smedt tot stand komt. Behalve het boek en de etsen zijn er ook nog enkele tekeningen op papier te zien. Tot 7 januari. www.rossicontemporary.be

    Roger D’Hondt

  • Blocnotes, 02

    Het Raveelmuseum in Machelen-Zulte heeft een kleine maar boeiende tentoonstelling opgezet met grafisch werk van de kunstenaars Stijn Cole (Gent,1978) en Marthe Wéry (Etterbeek,1930-2005). De expo kreeg als titel ‘Soixante journées d'été '76 '16’ en verwijst naar een multiple die Wéry in 1976 maakte voor de vrienden van het SMAK in Gent en een recent werk van Cole dat een vorm van verwantschap beoogd.

    Lees meer...

  • MOET KUNST DE (KUNST)WERELD REDDEN?


    Amanda Ross-Ho Installatie Middelburg.jpgDe dreiging dat musea in de toekomst nog meer dan vandaag al reeds het geval is aangewezen zullen zijn op privé mecenaat om leefbaar te blijven  is zichtbaar en voelbaar. Er waait een conservatieve stroming doorheen de politieke wereld die oproept om hard te besparen en liefst in sectoren die geen economische meerwaarde opleveren. Musea en culturele centra zijn volgens vele politici verlieslatende posten die niet leiden tot een win win operatie die hun imago versterkt. De ultra conservatief en nieuwgekozen Amerikaanse president Donald Trump zal het tij niet keren.

    Lees meer...