• Blocnotes,01

    Kunstencentrum De Appel is door het oog van de naald gekropen, zo is te lezen in de Nederlandse pers. Het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK) geeft ruim 4 miljoen subsidies over de periode 2017-2020. Hiermee is de organisatie voorlopig gered. De Raad van Cultuur gaf De Appel eerder dit jaar een negatief advies omdat directie en bestuur met elkaar overhoop lagen, en vernieuwing, experiment, en kwaliteit in de nieuwe plannen nauwelijks uit de verf kwamen. Het AFK is milder nu het voltallige bestuur is opgestapt. Culturele instellingen kunnen elke vier jaar subsidie aanvragen bij het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK).

    TomWesselman.jpg

    Tom Wesselman – Smoker 3 (Mouth 17), 1968 – Oil on canvas – 182 x 170 cm – Courtesy of The Estate of Tom Wesselman and Almine Rech Gallery

    De Almine Rech Gallery met vestigingen in Parijs, Brussel, Londen en binnenkort ook in New York, gaat in oktober in haar Parijse galerie een tentoonstelling organiseren met werken van popart kunstenaar Tom Wesselman (°1931 Ϯ 2004). Zij laat zich hiervoor inspireren door de historische tentoonstelling ‘A Different Kind Of Woman’ van Wesselman in de Sidney Janis Gallery die in 1970 te New York heeft plaatsgevonden. Zo zal ondermeer Wesselmann’s ‘Bedroom Tit Box’ een sleutelwerk van de kunstenaar voor het eerst in Parijs te zien zijn. Het is van 1994 geleden dat zijn werk in Parijs is getoond met een retrospectieve in het Fondation Cartier. Zijn eerste expo in de lichtstad en tevens in Europa dateert van 1967 bij de Illeana Sonnabend Gallery.

    Het reconstrueren van zogenaamde historisch geworden tentoonstellingen is een trend die zich de laatste tijd manifesteert in de kunstwereld. Ondermeer de Brusselse galerie Jan Mot is daarin bedrijvig. Zo is er in juni een tentoonstelling gehouden met werk van Josoph Kosuth (°1945) en Robert Morris (°1931) in maart 1969 georganiseerd door Seth Siegelaub (°1941 Ϯ 2013), pionier van de conceptuele kunst, in de Laura Knott Gallery, Bradford Junior College Massachutsetts.

    De National Gallery van Zimbabwe pakt uit met werk van Koen Vanmechelen (°1965). Gans de maand augustus is er een levend totaalkunstwerk met kippen, eieren en champignonenbalen te zien. Het werk is tot stand gekomen in samenwerking met de bevolking van Harare “die het belang aangeeft van lokale communities in de opbouw van een duurzame globale samenleving”. Tegelijkertijd toont hij een alternatief voor de monoculturele aanpak van gecentraliseerde industriele landbouw met een lokale, kleinschalige productie waarin diversiteit centraal staat. De kippen in het museum eten paddenstoelen die gekweekt zijn door de Zimbabwaanse voedseldeskundige en sociaal ondernemer Chido Govera, samen met de lokale bevolking. Govera’s stichting in Harare, ‘The Future of Hope’, maakt het voor weeskinderen, vrouwen en andere kwetsbare groepen mogelijk om via landbouw hun socio-economische positie te verbeteren. De kippenmest vormt de voedingsbodem voor de paddenstoelen. De eieren worden geraapt en verkocht door de lokale gemeenschap. De paddenstoelen, kippen en hun eieren vormen samen een levend én leven gevend ecosysteem dat door de gemeenschap wordt beheerd. Zo zet de kunstenaar een verdere stap in zijn “sociaal artistieke” projecten. Vanmechelen‘s tentoonstelling vormt de Afrikaanse primeur voor zijn nieuwste project, de Planetary Community Chicken (PCC) waarbij lokale commerciële hennen worden gekruist met hanen uit zijn Cosmopolitan Chicken Project.

    first published: http://welkunst.wordpress.com